پیچک ( مژگان عباسلو )

زن xa0 با صورتی سفید -ولی نیمه کاره- زن! طرحی شبیه آنچه کشیدی به جای من هرروز التماس دو چشمم به دست توست: -ای کاش می کشید برایم لب و دهن! تا کی نگاه عاشق من…؟ تو ولی سکوت… گم می شود سکوت تو در ارتعاش «تن- -بور»ی که عاشقانه تو را ساز می زند ای بهترین بهانه ی تکرار زیستن مرگم نشست، خوب برایم حساب کرد: -کامل نمی شوی به خدا! جان این کفن! بد پیله ام درست! خودت جای من ببین با عشق پر زدن شده ام کرم پیله تن! آخر نمی کشی تو برایم لب و دهن… آمد قلم کشید به چشمان خیس زن… از چشم داغ خورده من...

ادامه مطلب